چهارشنبه 17 آذر 1395
بازدید امروز : 5452 نفر
موتور جستجوی سایت نیازمندیهای دانشجویی موتور جستجوی پیشرفته مقالات و تحقیقات و ...
تلگرام سایت تحقیق
تحویل در محیط : word
عنوان :

جنگ عوامل شیمیایی ،میکروبی، هسته ای

ابتدا هزینه سفارش را از طریق پرداخت آنلاین و یا انتقال به شماره کارت 6037991813769019 بانک ملی به نام سید علیرضا هاشمی و یا واریز به شماره حساب 0102834007003 ملی بنام سید علیرضا هاشمی و با داشتن شماره فیش واریزی اقدام به سفارش کنید.
عنوان سفارش :
جنگ عوامل شیمیایی ،میکروبی، هسته ای
تعداد صفحه :
17
قیمت :
3000 تومان
جهت سفارش اینجا کلیک کنید

خلاصه مطالب جنگ عوامل شیمیایی ،میکروبی، هسته ای

مقدمه

سلاح‌های شیمیایی به كلیه عواملی اطلاق می‌شود كه اثرات مستقیم سمی بر انسان، حیوانات و گیاهان دارند. گاهی اوقات به این تركیبات «گازهای جنگی» نیز می‌گویند. حتی اگر چه این تركیبات مایع و یا جامد نیز باشند، اثرات سمی این تركیبات ممكن است موقتی یا دائمی باشد و شدت اثرات آن‌ها ممكن است از تحریك موقتی چشم تا آسیب‌های شدید منجر به مرگ باشد.

سلاح‌های شیمیایی از وحشیانه‌ترین ابزاری هستند كه بشر در جنگ بر علیه همنوعانش استفاده كرده است. اگر چه تاریخ استفاده از این سلاح‌ها،‌ به تاریخ جنگ‌های بشر باز می‌گردد ولی بشر متمدن نیز هیچ‌گاه در استفاده از این سلاح‌ها به خود تردید راه نداده است.

تاریخچه

هر چند استفاده از سموم، عوامل شیمیایی و میكروبی در جنگ‌ها قدمتی به بلندای حیات بشریت دارد اما استفاده از سموم، عوامل شیمیایی و میكروبی در شكل جدید و كلاسیك، اولین بار توسط ارتش انگلیس در سال 1894 و با استفاده از گاز تهوع‌آور گوگرد به ‌عنوان سلاح شیمیایی در جنگ‌های كریمه صورت گرفته است ، كه البته چندان هم مؤثر نبود. اسید پیكریك در سال‌های 1899- 1902 به‌عنوان سلاح شیمیایی مورد استفاده قرار گرفت ولی اوج كاربرد سلاح‌های شیمیایی در جنگ جهانی اول طی سال‌های 1914- 1918 بود. در این جنگ حدود یك‌صد هزار نفر بر اثر استفاده از سلاح‌های شیمیایی كشتـــه و 000/200/1 نفر مجروح شدند. طی جنگ جهانی اول در سال 1915 نیروهای آلمانی گاز سبز رنگی را به طرف نیروهای بلژیكی مستقر در شهر ایپر پرتاب كردند. این حمله كه با گاز كلر انجام شده بود، منجر به مرگ پنج‌هزار نفر سرباز بلژیكی و نیروهای متحدین شد. در دسامبر 1915 نیروهای آلمانی اولین حمله خود را با گاز فسژن انجام دادند و بعدها در جولای 1917 گاز خردل را به عنوان دو سلاح شیمیایی در منطقه ایپر مورد استفاده قرار دادند. كاربرد سلاح‌های شیمیایی در جنگ جهانی اول و بعد از آن، روند صعودی سریعی را طی كرد و تلفات زیادی نیز ایجاد كرد. با این وجود طی جنگ دوم جهانی از عوامل شیمیایی استفاده نشد. با وجود تحریم و ممنوعیت كاربرد جنگ‌افزارهای بیولوژیك و شیمیایی بر اساس كنوانسیون سال‌های 1972 و 1997 ژنو، رژیم بعث عراق در طی سال‌های جنگ تحمیلی، هیچ گونه تردیدی در استفاده از عوامل شیمیایی بر علیه نیروهای ایرانی به خود راه نداد و علاوه بر حملات مكرر و متوالی شیمیایی بر علیه رزمندگان اسلام، حدود سی حمله نیز بر علیه مناطق كاملاً مسكونی ایران انجام داد كه حمله به سردشت در سال 1366 فجیع‌ترین آن‌ها بــود.

عوامل سیانوژن یا سیانیدها

مكانیسم عمل

به تركیبات سیانیدی، عوامل خون نیز اطلاق می شود. مهمترین اثر سمی سیانید مهار سیتوكروم اكسیداز و در نتیجه تداخل در تنفس سلولی است. در این حالت اگر چه اكسیژن كاملاً در اختیار سلول‌ها قرار دارد ولی قادر به استفاده از آن نیستند. نتیجه این حالت تجمع اسید لاكتیك و مرگ سلولی ناشی از آنوكسی است. از نقطه نظر كاربرد به عنوان سلاح شیمیایی سه تركیب هیدروژن سیانید 1 ، ‌سیانوژن كلراید و سیانوژن بروماید اهمیت دارند و به‌عنوان جنگ افزار شیمیایی هستند. با وجود آن‌كه هر سه این تركیبات خصوصیات سمی مشابهی دارند؛ ولی سیانوژن كلراید و سیانوژن بروماید باعث تحریك بیشتر دستگاه تنفسی می‌شوند. استفاده از هیدروژن سیانید به‌عنوان یك جنگ‌افزار شیمیایی چندان موفقیت‌آمیز نبوده و فــــراریّت بالای آن مانع از مصرف وسیع هیدروژن سیانید در جنگ جهانی اول شد. سیانید هیدروژن و سیانوژن كلراید هر دو در جنگ جهانی اول مورد استفاده قرار گرفتند ولی سیانوژن بروماید خیلی محدود به‌كار گرفته شد.

ویژگی‌های فیزیكی و شیمیایی

سیانید هیدروژن در دمای كمتر از 26 درجه سانتیگراد مایعی است بی‌رنگ یا زردكم رنگ، به شدت فرّار كه خطرات موقتی ایجاد می‌كند. بخار این ماده سبك‌تر از هوا است و دارای بوی ضعیفی بوده كه شبیه بوی بادام تلخ یا هسته هلو است. با این وجود همه افراد حساسیتی یكسان به بوی سیانید ندارند. بعضی از افراد بوی سیانید را در غلظت‌های خیلی پایین حس می‌كنند ولی 25 درصد مردم قادر به بوییدن آن نیستند. هیدروژن سیانید از دسته عوامل شیمیایی ناپایدار و به شكل گاز است. راه تماس و مسمومیت با آن استنشاقی است. البته باید توجه داشت كه مایع هیدروژن سیانید از طریق پوست نیز به سرعت جذب می‌شود. سیانوژن كلراید مایعی بی‌رنگ و به شدت قابل تبخیر است. بخارات آن سنگین‌تر از هوا بوده و در غشاهای مخاطی و در چشم سوزش شدیدی ایجاد می‌كند. سیانوژن كلراید دارای بوی تند و سوزاننده بوده كه اشك‌آوری، یكی از خصوصیات بارز این ماده است. این ماده تقریباً ناپایدار است.

علائم و نشانه‌های مسمومیت حاد

برجسته‌ترین ویژگی مسمومیت با سیانید، بروز بسیار سریع علائم آن است كه متعاقب انتشار سریع سیانید اتفاق می‌افتد. اولین علامت مسمومیت با سیانید هایپرونتیلاسیون 1 است كه خود موجب افزایش استنشاق سم می‌شود. به‌دنبال هایپرونتیلاسیون، هوشیاری از دست می‌رود و سپس تشنج رخ می‌دهد. رفلكس مردمك از بین رفته و مرگ در نتیجه ایست قلبی یا تنفسی اتفاق می‌افتــد.

در صورت مسمومیت با غلظت‌های زیاد سیانید، عمق تنفس، طی چند ثانیه افزایش می‌یابد. تحریك تنفس ممكن است آن چنان شدید باشد كه مصدوم قادر به كنترل ارادی تنفس خود نباشد و تشنجات شدیدی طی بیست الی سی ثانیه بعد از شروع علائم مسمومیت بروز كند و طی یك دقیقه ایست تنفسی ایجاد می‌شود و چند دقیقه بعد قلب از كار می‌ایستد. علائم اولیه مسمومیت با غلظت‌های كمتر سیانید شامل: ضعف پاها، سرگیجه، تهوع و سردرد است. به‌دنبال این علائم ممكن است تشنج و اغماء بروز كند كه بسته به شدت و میزان آلودگی ممكن است برای ساعت‌ها و روزها باقی بماند.

در مورد علائم مسمومیت با سیانید نكات زیر قابل توجه است:

الف) علائم مسمومیت با سیانید بستگی به تجمع غلظت سیانید در بافت دارد، هر قدر غلظت ماده سیانید در بافت خاصی بیشتر باشد، علائم بالینی شدیدتر و نیاز به دوز كمتری برای ایجاد اثرات سمی است. ب) در غلظت‌های بالای سم، پس از چند دقیقه قلب مصدوم از كار می‌افتد. ج) در غلظت‌های كم، علائم اولیه شامل: ضعف و سستی در پاها، سرگیجه، تهوع و سردرد است. متعاقب این علایم امكان دارد مصدوم دچار تشنج و اغماء شود و نسبت به مدت زمان آلودگی ممكن است ساعت‌ها و روزها طول بكشد. كری دائمی و یا موقت نیز مشاهده شده است، در مسمومیت‌های خفیف ممكن است سردرد، سرگیجه و تهوع تا چند ساعت ادامه داشته باشد.

تشخیص : تأثیر بسیار سریع است (یك الی دو دقیقه). شخصی كه در برابر سیانور قرار گیرد، به دنبال چند تنفس به حال اغماء خواهد افتاد و اگر آلودگی وی خفیف باشد، بدون درمان نیز بهبود خواهد یافت و هرگز در مسمومیت تنفسی سیانوز، مصدوم در دوره كمون مراجعه نمی‌كند.

درمان و مراقبت‌های پرستاری

با توجه به دفع سریع سیانید از بدن، چنانچه غلظت اولیه سیانید به میزان كشنده نباشد و مصدوم نیز از محیط آلوده خارج شود، معمولاً به درمان خاصی نیاز نیست و علائم بالینی به سرعت از بین می‌روند. در مورد مسمومینی كه به‌دلیل تماس با غلظت بالای سیانید، علائم بالینی بارز دارند باید هم از آنتی دوت استفاده شود و هم اقدامات حمایتی صورت گیرد.

اقدامات اولیه در برخورد با مصدوم

1. اولین اقدام در درمان مسمومین، خارج كردن آن‌ها از محیط آلوده به سیانید است. با توجه به ناپایداری سیانید، مسمومین، معمولاً نیازی به رفع آلودگی از سطح بدن یا لباس‌ها ندارند. تركبیات متعددی را می‌توان به‌عنوان پادزهر سیانید به‌كار برد.

2. در صورت قطع تنفس، دادن تنفس مصنوعی و در صورت نیاز احیاء قلبی ریوی طبق دستورالعمل احیاء شروع شود.

3. دو یا سه عدد آمپول آمیل نیتریت 1 را شكسته و از كنار گیجگاهی به داخل ماسك بریزید.

با کلیک روی +۱ ما را در گوگل محبوب کنید
صفحه اصلی| تحقیق | تحقیق های آماده | ترجمه | ترجمه آماده | کار آماری | کار آماری آماده | طرح کارآفرینی | نما و پلان

شماره پاسخگوی سایت : 09118370377 - 09111491359
Email : tahghighnet@yahoo.com
www.tahghigh.net 2007 - 2016