موضوع : معلمان و نوآوری تحویل در محیط : word

شماره های پاسخگوی سایت : 09111491359   09118370377 ابتدا مبلغ سفارش را به شماره 0102834007003به نام علیرضا هاشمی واریز با داشتن شماره فیش افدام به سفارش کنید - قابل پرداخت از کلیه بانکهای عضو شتاب و یا از طریق انتقال به شماره کارت 6037991401187285 پرداخت و با داشتن شماره کارت اقدام به سفارش نمایند و یا از طریق پرداخت آنلاین اقدام نمایید   عنوان سفارش : معلمان و نوآوری   تعداد صفحه : 11   قیمت : 1500 تومان جهت سفارش اینجا کلیک کنید

معلمان و نوآوری
طرز برخورد معلمان شاغل با یک نوآوری نهایتاً تعیین کننده یا شکست آن است . بسیاری از افراد عقیده دارند که معلمان به طور ذاتی مخالف تغییرات هستند . هنگامی که آنها با طرحی به مخالفت بر می خیزند مخالفتشان ریشه های عمیقی داشته باشد . از دیدگاه روان شناسی ، معلمان تمایل دارند که نوآوریهایی را که امنیت شغلی آنان را به مخاطره می افکند رد کنند و از دیدگاه عملی طالب دلایلی هستند که تئوریهای آموزشی قادر به ارائه آنها نیست . از نظر حرفه ای نیز معلمان تغییرات را مشابه تجاوز به آنچه که در صلاحیت آنهاست می دانند و از اینکه افراد غیر حرفه ای بدون مشاوره با آنان و بدون پیش بینی مشکلاتی که به وجود خواهد آمد (در زمینه ی ایجاد تغییرات) تصمیم می گیرند ، خشمگین می شوند . چنین تحلیل روشنگرانه ای بسیار با ارزش است ، اما کسانی که زمان درازی را به همه ی ظرفیت و توانایی حرفه ای خود به مطالعه کردن درباره ی معلمان پرداخته اند و غالباً با برخورداری از اعتماد آنان به درونشان راه یافته اند ، مایلند که این دیدگاه را به مواردی چند تصحیح کنند.
نخست از لحاظ مسئله امنیت ، آنها معتقدند که اگر امروزه احساسی در میان معلمان مدارس غالب باشد مسئله عدم امنیت است . عدم امنیت نسبت به شاگردانشان ، خانواده شان ، افکار عمومی و بالاتر از همه عدم امنیت نسبت به وظایفشان (توما . ژان ، 1363:122) . درگذشته معلم در برابر کلاس و نیز وجدان خود به خویش متکی بود ، اما امروزه احساس می کند که برای انجام وظایف خود به حمایتی شدید و وسایل و تجهیزاتی بهتر نیازمند است . برای آموزش بیشتر ، به تسهیلات و برای بازآموزی ، به موقعیتهای مناسب احتیاج دارد ؛ و اینها اکنون از جمله مسائلی است که به طور مداوم مورد تقاضای حرفه ی معلمی و خصوصاً اعضای جوانتر این حرفه است .ما عادتاً بر متوسط ها تکیه می کنیم و حال آنکه عکس العملهای افراد در برابر هر تغییر به نسبت تاثیر معیارهای آموزشی ، طرز تربیت خانوادگی و محیط تغییر می یابند . دلایل این ناتوانی هر چه باشد ، ما باید با نویسنده ای همصد ا شویم که اگر چه به شدت به نوآوریها و فادار است . اما عقیده دارد که «اگر تنها نتایج درسی روشهای سنتی آموزش یه حساب آید . مقایسه ی میان روشهای پر تحرک امروزی و روشهای سنتی که اغلب در ایالت متحده آمریکا و انگلستان به کار گرفته می شود . به نتیجه ی خاصی که بتواندــــــــ هر کدام از این دو روش را بر دیگری اثبات کند نخواهد رسید » (توما . ژان 1363 : 123)
می توان ادعا کرد که این نفس مسئله نوآوری است که به دلیل ترک بخشیدن به قوه ی خلاقیت و نیروی انسانی اهمیت دارد . به سهولت می توان پذیرفت که همان طور که او عقیده دارد«جوهر نوآوری ، همان عامل ابتکار وخلاقیت است » و به دلیل همین مسئله است که «لازم است به طور مداوم نوآوری را تشویق کرد»
به عبارت دیگر ارزش نوآوری در ذرات آن است و همانطور که راجرز آمریکایی می گوید «قدرت آن برای ایجاد یک جنبش و تلاش و ناآرامی مداوم و سازنده» وبه بیان دیگر در قدرتش برای خلق کردن روحیه ی نوجویی و نو آوری نهفته است.
اما آموزش و پرورش قدرت تحمل تغییرات مداوم و مکرر را ندارد. چیزی که اکنون در برخی کشورها نظیر فرانسه مشاهده می شود یعنی ارائه یک اقدام اصلاحی بدون قائل شدن مهلت برای ارزیابی روش قبلی ، پیش از آن که وسیله ای برای هشیاری مردم باشد ، مطمئناً منجر به ایجاد نارضایتی و ناآرامی خواهد شد.
همیشه می توان به نظر خردمندانه ی کمیسیون بین المللی توجه داشت که می گوید : هر جا که مسئله توآوری مطرح است ، از بدیه گویی و فرصت طلبی کاملاً احتراز کنید.
هر نظام حکومتی اعم از اینکه در سطح تصمیم گیری متمرکز باشد یا غیر متمرکز باید به استقلال معلم در مسائل آموزشی احترام بگذارد به محض اینکه اهداف یک طرح اصلاحی به روشنی مشخص شد و رهنمود های کلی برای دستیابی به آن اهداف روشن شدند ، دیگر باید به معلمان اعتماد کرد تا هر کدام از آنان در کلاس خود و همگی آنها در مدرسه ی مربوطه و با سرپرستی رئیس موسسه بتوانند آن طرح را با شرایط و اوضاع و احوال محلی اعم از محیط طبیعی ، اجتماعی و فرهنگی و نیز استعدادها و آرمانهای محصلان خود هماهنگ کنند (توما. ژان1363:125).