سه شنبه 1 مرداد 1398
بازدید امروز : 1519 نفر

موضوع : ریشه یابی واژه معبد، در زبان فارسی
تحویل در محیط : word

عنوان سفارش :
ریشه یابی واژه معبد، در زبان فارسی
تعداد صفحه :
36
قیمت :
4000 تومان

الف) معبد یا پرستشگاه:
ریشه یابی واژه معبد، در زبان فارسی :
مکان عبادت برای انسان- جایی که امر عبادت تحقق می پذیرد. می توانیم پرستیدن نچیز یا کسی را جدا از عبادت کردن آن چیز یا کس بشماریم و این دو واژه را متفاوت با یکدیگر بدانیم و، برهمین پایه، معبد را از پرستشگاه جدا بدانیم. در هر حال این دو واژه را دارای دو مفهوم برابر فرض می کنیم و آنها را به عنوان اسم عام برای هر مکانی به کار می بریم که در زبان های خارجی ( فرانسه، انگلیسی و ایتالیایی ) نیز به کار برده شده اند.
عالمی که پدیده هایش میان آسمان و زمین تحقق می پذیرند، به زندگی انسان ها به مثابه نقطه هایی گذرا می نگرد و جایی ثابت و جاوید برای آنان نمی خواهد. و انساهای گذرا نیز، که به نیروی اندیشه حافظان فرهنگ و دایی به پرستش ها و به آیین ها می پردازند و به جشن ها گام می نهند، همه چیز را « در دل خویش » می یابند و آنچه می یابند را قربانی خدایانی می کنند که زاده « آسمان و زمین » اند. و این که « آسمان و زمین » خود وحدت دارند و تا گسستنی اند، در دل آدمیان، شناخته آمده و بعدها، در اندیشه های دیگران، به یکتا- پرستی راه می دهد.
تا پیش از شکل گیری آیین بودا، نشانه ای از مکان های ساخته شده یا از پیکره های ساختمانی دیده نمی شود که بتواند به عنوان معبد تلقی شود.
پس از زاده شدن بودا، مدتی گذشت تا معابد بودایی، با روش های کم یا بیش مشابه بنا شدند. این معابد، ضمن توسعه نهادی یافتن، دارای تجهیزاتی یا بناهایی دیگر نیز شدند که به کارهای اصلی و مدیریت امور اداری- مذهبی و تربیت یا تعلیم و تبلیغ اختصاص یافتند. هنر و معماری هند، در طول زمان توسعه های فنی- معماری یافتند که، طی سه قرن حکومت « سونکا » ها و « آندرا » ها، بنا برنظریه « پرسی براون »، به چهار مرحله تقسیم می شوند که عبارت اند:
از اول – کاویدن صخره ها، برای تولید فضا؛ دوم- سمبولیسم، یا اشاعه نمادها و استقرار آنها در فضاهای عمومی؛ سوم- بنای ساختمان های سنگی؛ چهارم- آغاز بنای معابد و بنای متعلقات آنها ( تالارهای « چی تی یا » ها و صومعه ها یا « وی هارا » ها ).
معابد ایرانیان مهرپرست، بیشتر در غرب ایران و اروپا، در همین دوره ساخته شدند تا در سده های اولیه میلادی، جای به کلیسا دهند. ایرانیان پیرو زرتشت، آتشکده های خود را، در مجاورت زیستگاه ها می ساختند، ریشه یابی فکری و نزدیکی خود را با فرهنگ و دایی نشان می دادند. در آغاز ایرانیان، برعکس سایر اقوام، زیر فضای سرپوشیده ای که به افق در چهارسمت باز بود، جمع می آمدند.
معبد، به معنای مشخص که خاص عبادت های فردی و فردی- جمعی ساخته می شده و به ادیانی سازمان یافته تعلق داشته و به سرزمینی معین سلطه داشته، نمی توانسته است شکلی یکسان- مدلی یکسان و قانون بندی شده ( چه در سطح چگونگی – کالبدی و چه در سطح رابطه های کاربردی و اجرایی ) – داشته باشد.
سودای شکل های فرعی و میانی، در زمینة مکان یابی و جایگزینی، معبدها به پنج راه و روال اصلی می رسیم، شایان پی گیری و شناخت، که عبارت اند از :
اول- معابدی که در دل کوه و صخره ها کاویده شده اند؛
دوم- معابدی که روی سطح زمین، روی تلی کم یا بیش بزرگ بنا شده و دارای حجمی بسته اند؛
سوم- معابدی که روی سطح طبیعی زمین – و معمولاً در ارتفاع نسبت به اطراف بنا شده اند و فاقد دیواراند؛
چهارم- معابدی که زیر سطح زمین کاویده شده اند؛
پنجم- فضای تصور شده نمادی، به مثابه معبد.
معابد کاویده
هندبان؛ سازندگان رده نخست این گونه معبداند. از ساده ترین شکل های قابل تصور و ساخت تا مجموعه های وسیع که علیرغم داشتن یک نقطه مرکزی، یک قطب و یک تالار اصلی، فضاهای فرعی، دور تا دور و گاه در ارتفاع، روی دیوارهای صخره ای آنها کاویده شده اند ( و قلب بنا نیز محل استقرار نمادی اصلی است که الزاماً روی محور ورودی قرار دارد )
این معابد صخره یی تنها از یک سمت نور می گیرند و حیات تنها از یک سمت به آنها روی می کند؛ در جهت مقابل این منبع طبیعی، قلب معبد است که روی به نور دارد و کسانی که روی به آن کرده اند و پشت به نقطه ورودی خود خواهند داشت، در تضمین حداعلای تمرکزی که در سکوتی مطلق فراهم تواند آمد. فضایی بدین سان که به نهایت سادگی تدوین شده، یا کمترین میزان ارتباطی که با خارج دارد( و خود را نیز مگر از نقطه ورود نمی نمایاند ) به بیشترین میزان به عناصر کالبدی اش نقش سازنده می دهد و متوقع ژرف ترین تعمق است, چیزی که در آغاز دیدیم: چه « پلیدی و پاکی از خود است ».
معبد بوداییان هند، در مکان یابی اش در ارتفاع از زمین و دوری جستن از این منابع حیات مادی، نمایانگر تایید بر رفیع بودن و لزوم جدا نگه داشتن آسمان از زمین نیز تواند بود.
معابد بسته
نامی مناسب و کوتاه برای معابدی که تمام پیکره ساختمانی بسته شان قابل دیدن است و برای پیش دیده شدن روی تل یا روی سکویا زیر ساخته ای بلند و دارای شکل منظم قرار می گیرند، نیافته ایم. این گونه معبد، چه یونیان قرون هشتم و پنجم پیش از میلاد آنرا ساخته باشند، چه ایرانیان دوران ساسانیان و چه شهروندان « اور » در گذشته ای هنوز دورتر به بنایش همت کرده باشند، روئی یک محور اصلی تقارن که از ورودی آنها، و عمود بر صفحه ورودی می گذرد، بنا شده که می توان تقریباً در همه موارد، صفحه ای عمودی گذرا برآن را، صفحه تقارن عمومی آن نیز دانست.
انسان در تداول سه لحظه اصلی در فاصله بودن، در مدخل قرار گرفتن و در فضای درونی بودن، تحت تاثیری حساب شده قرا رمی گیرد: هم به معبد و بانیان آن پربها می دهد و هم خود را شیفته ای ناتوان می یابد و در مجموع خود را در شرایطی نمی یابد که خویشتن را- « خود » - قطب اصلی روند عبادی قرار دهد که بدان مشغول است.
........


ترجمه انگلیسی به فارسی سایت تحقیق

برای پیدا کردن ما فقط کافیست «سایت تحقیق» را در گوگل سرچ کنید

ترجمه فارسی به انگلیسی سایت تحقیق
رفرنس نویسی با نرم افزار endnote سایت تحقیقصحافی پایان نامه رساله مقاله کتاب سایت تحقیق
با کلیک روی +۱ ما را در گوگل محبوب کنید

Tel : 09118370377
Email : tahghighnet@yahoo.com
Telegram : @tahghighnet
channel: https://t.me/tahghighchannel
Instagram : tahghighnetinsta
www.tahghigh.net
2019 - 2007