پنج شنبه 21 آذر 1398
بازدید امروز : 3548 نفر
موتور جستجوی سایت نیازمندیهای دانشجویی موتور جستجوی پیشرفته مقالات و تحقیقات و ...
تلگرام سایت تحقیق
سفارش پیشینه پژوهش سفارش از طریق تلگرام یا واتس آپ
تحویل در محیط ورد : word
عنوان :

اختراعات سینما ، پیدایش دوربین های فیلمبرداری و عکاسی

عنوان سفارش :
اختراعات سینما ، پیدایش دوربین های فیلمبرداری و عکاسی
تعداد صفحه :
14
قیمت :
2000 تومان
  • مقدمه
  • سینما شاخه‌ای از هنر است که در آن یک داستان به وسیله دنباله‌ای از تصاویر متحرک (فیلم) نمایش داده می‌شود. یک اثر سینمایی که فیلم سینمایی نامیده می‌شود، از عناصر تصویر (به صورت مجموعه‌ای از فریم‌ها) و صدا (گفتگو، صدا و موسیقی) تشکیل شده‌است. یک فیلم بر اساس فیلمنامه یا سناریو و توسط مجموعه‌ای از بازیگرها، کارگردان، فیلم‌بردار و عوامل دیگر ساخته می‌شود. سینما جدیدترین شاخه هنر، معروف به هنر هفتم است که امروزه یکی از عمومی‌ترین و محبوب‌ترین تولیدات هنری را ارایه می‌کند. سینما همچنین به محل پخش عمومی فیلم سینمایی نیز گفته می‌شود.
    سينما در طى قرن نوزدهم به‌وجود آمد و حاصل يک سلسله اختراعات و تجاربى است که در کشورهاى عمده صنعتى انجام شد. دانشمندان پى‌ بردند که تأثيرات نورانى تا چه ميزان در شبکيه چشم باقى مى‌ماند. بر اين اساس در سال ۱۸۳۳ فيزيکدان اطريشى استامپفر (Stampfer) وسيله‌اى به‌نام استروبوسکوپ (Srtoboscop) اختراع نمود. فيزيکدان ديگرى به‌نام پلاتو (Plateou) با اتکاء بر همين نمود وسيله ديگرى به‌نام فناکيس تيسکوپ (Phenakisticop) را اختراع کرد. اين وسيله از دو صفحه دايره‌اى تشکيل مى‌شد که روى آن سوارخ‌هاى ريزى تعبيه شده بود. پشت آن يک سرى تصاوير حرکتى پشت سر هم قرار داشت. وقتى صفحه به حرکت دورانى مى‌افتاد از وراء سوراخ‌هاى مزبور چنين به‌نظر مى‌رسيد که تصاويرى که در پشت سوراخ‌ها قرار دارند واقعاً به حرکت درآمده‌اند. وسيله اولى مى‌بايست آينده درخشانى داشته باشد و حال آنکه وسيله دومى که بازيچه‌اى بيش نبود خيلى زود مورد توجه دانشمندان قرار گرفت. فعاليت‌هاى پژوهشگران و دانشمندان و صنعتگران در کشورهاى عمده صنعتي، از قبيل ايالات‌متحده آمريکا، فرانسه، آلمان، بريتانيا، روسيه، ايتاليا رو به تکامل گذاشت. در اين رابطه در کشورهاى مختلف دستگاه‌هاى مختلفى ساخته شد که هيچ‌کدام راه عملى به دنبال نداشت. اما سهم عمده اين صنعت به کار و کوشش اديسن در آمريکا و برادران لومير در فرانسه بستگى داشت

    در بين اين پژوهشگران ژول مارى (J. marey) تفنگ عکاسى را ساخت. اين تفنگ در يک ثانيه قادر بود که روى يک صفحه دوار ۱۲ تصوير تهيه نمايد. اين تصاوير تصويرهائى بودند که حرکت را پشت سرهم ضبط کرده بودند. ژول مارى در ۲۸ اکتبر ۱۸۸۸ اختراع خود را به آکادمى علوم فرانسه ارائه کرد. او نوارى از کاغذ را که يک سلسله تصوير پشت سرهم بود تهيه کرد. تا آن تاريخ هنوز فيلم نگاتيو روى کاغذهاى حساس تهيه مى‌شد و از روى آن يک نسخه پزيتف به‌دست مى‌آمد. ژول مارى به آکادمى علوم فرانسه مى‌گفت، با اين وسيله مى‌توان هر حرکتى را ضبط کرد. که امروز به آن دوربين فيلمبردارى مى‌گويند. نوارهاى حساس از سال‌هاى ۱۸۸۷ با ساخت نوارهائى از جنس سلولوئيد از گردونه خارج گرديد و در سال ۱۸۸۸ژرژايستمن (G. Eastman) مؤسس کارخانه کداک دوربين عکاسى و فيلم سلولوئيد را متداول کرد.

    امروزه در انستيتوى مارى واقع در خيابان گوردن بنت (Gordon Bennet) در پاريس اين اسباب و ادوات مقدماتى را که اجداد ادوات فيلمبردارى امروز هستند حفظ و نگهدارى مى‌شوند. در اين مؤسسه فيلم‌هائى ديده مى‌شود که مارى در سال ۱۸۹۱ تهيه کرده است. در فرانسه اميل رويو (E. Reyan) در دو طرف فيلم را سوراخ نمود و با کمک يک چنگک گردان مکث‌دار جهت انتقال مقطع و سريع کادرهاى فيلم به‌کار برد. در سال ۱۸۸۸ اديسن دوربينى ارائه نمود که خود آن را کنيتوگراف (Kinetograph) مى‌خواند و مى‌توانست مجموعه‌اى حدود ۶۰۰ تصوير را بر نوار فيلمى به طول ۵۰ فوت عکسبردارى کند. اديسن دستگاهى براى نمايش آن ساخت که به‌نام کينه توسکوپ (Kinetoscop) نام‌گذارى شد. فيلمى که توسط دوربين اختراعى او گرفته شده، پس از ظاهر شدن در داخل کينه توسکوپ قرار داده مى‌شد. اين نوار فيلم به‌صورت يک حلقه بسته درمى‌آمد و مى‌توانست تا زمان دلخواه مکرراً از طريق يک سوراخ آن را تماشا کرد. وى که در اين هنگام مالک ثروت زيادى شده بود کمپانى بزرگ جنرال الکتريک را بنيان نهاد.

    در اين زمان در همه جا اين صنايع روزبه‌روز رو به ترقى بودند و کارخانه‌ها روزبه‌روز وسيع‌تر مى‌شدند و جمع بيشترى را استخدام مى‌کردند. براى گروه بيشمار کارگران کارخانه‌هاى شهرى که احتياج به استراحت و رفع خستگى داشتند، وسيله سرگرمى دسته‌جمعى لازم بود. وسيله تفريحى فردى اديسن به‌کار نمى‌آمد و هيچ چيز تفريحى مناسب‌تر از سينماى دسته‌جمعى نبود. به اين دليل على‌رغم مخالفت اديسن از سال ۱۸۹۰ جمعى از بدعت‌گذاران و نوفکران براى مردم جلسات عمومى نمايش فيلم ترتيب دادند. اطلاعاتى که در کتاب ژرژسادول (G. Sadoul) متخصص و منتقد سينماى فرانسه، نوشته شده مؤيد اين است که اين کار در ماه فوريه آن سال به‌وسيله لوروآ (Leroy) و در آوريل به‌وسيله لاتام (Latham) در سپتامبر به‌وسيله آرمات (Armat) و جنکينز (Jenlins) در آمريکا و اسکاد لانووسکى (Skadalanovsky) در آلمان و در نوامبر همان سال دو برادر اگوست و لوئى لومير (Lumirer) فرانسوى به اين کار اقدام کردند.

    اگوست و لوئى لومير مالک يک کارخانه توليد‌کننده مواد عکاسى در ليون فرانسه بودند و مدت‌ها پيش از اختراع اوليه خود در ترکيب دوربين و دستگاه نمايشى در سال ۱۸۹۵ بر تکوين شيوه فيلمبردارى کار کرده بودند. آنها عنوان اوليه دستگاه نمايش را که ثبت کرده بودند، بعداً به‌نام (سينما توگراف) تغيير دادند نامى که از آن به بعد براى هنر و فن توليد نمايش به‌کار رفت. نخستين نمايش فيلم‌هاى لومير در سال ۱۸۹۵ در پاريس برگزار شد و در ابتدا در هر ثانيه ۱۲ تصوير از دريچه دستگاه مى‌گذشت. اما در دستگاه اديسن تعداد ۱۶ کادر تصوير در ثانيه بود. لومير در دو طرف کادر فيلم يک سوراخ گرد تعبيه کرد که خار چنکگ در اين سوراخ‌ها درگير مى‌شد و حرکت سريع و مقطع فيلم را باعث مى‌شد و بالاخره با توافقى که بين اديسن و لومير و ديگر دست‌اندکاران اين فن به عمل آمد قرار شد که در هر طرف کادر فيلم چهار سوارخ تعبيه شود يعنى ۶۴ سوراخ در هر فوت و ۱۶ کادر با عرض ۳۵ ميلى‌متر روى نوارهائى از جنس سلولوئيد که به مواد حساس عکاسى آغشته باشد.

    يکى از نقاط ضعف دستگاه فيلمبردارى و دستگاه نمايش فيلم چشمک زدن فيلم بود که چشم قادر به درک جابجائى آن بود. براى ثابت نگه داشتن تصوير در مقابل دريچه نور، با اضافه کردن زمان‌هاى تاريک بر بخش‌هاى کوچکى تقسيم گرديد که منجر به ابداع مسدودکننده يا شاتر (Shatter) گرادن سه تيغه‌اى شد که به هنگام فيلم سه بار يک کادر را روشن و خاموش مى‌کرد و اين عمل باعث شد تا تصوير به‌طور طبيعى نمايش داده شود. اديسن قبل از اختراع سينما فنوگراف (Phonographe) يا دستگاه ضبط صدا را در سال ۱۸۸۷ اختراع کرده بود و بعضى از ساخته‌هاى سينمائى را با اين دستگاه ناطق مى‌کرد.
    اختراع صفحه گرامافون هم در سال ۱۸۷۸ توسط شارل کروس (Charl Cros) در پاريس انجام گرفت که براى ناطق فيلم‌ها به‌کار برده شد. دستگاه اين صفحه‌ها در ابتدا کوکى بودند و پس از مدتى آنها را با موتورهاى برقى ساختند و به اين ترتيب روش صداى فيلم برروى صفحه‌هاى گرامافون تکامل يافت و به شکل هم‌زمان با حرکت فيلم به‌کار رفت در نتيجه فيلم‌ها در آن تاريخ داراى صدا يا ناطق شدند. سپس با اختراع صفحه‌هاى ريز شيار پلاستيکى با نواخت طولاني، صداى فيلم روى آنها ضبط شد.

    در فرانسه نمايش‌هائى به‌وسيله برادران لومير در پاريس ترتيب داده شد. گرچه توفيق درخشانى به‌دست آورده بود اما مدت اين استقبال کوتاه بود. لوميرها در فرانسه صنعتگرى ثروتمند بودند و ترس نداشتند تا پول زيادى در راه ايجاد سينما خرج کنند. لومير شخص شايسته‌اى بود و مى‌توانست با اديسن مبارزه کند و مردم را به اين تفريح نوپا علاقه‌مند سازد. با اين وجود نتوانست توجه مردم را به‌خوبى جلب کند و سينما مى‌رفت که به بوته فراموشى سپرده شود. اما مرد جوانى سينما را از اين حالت براى هميشه نجات داد. او شعبده‌بازى اهل پاريس بود که ژرژ مليس (G. Melies) نام داشت او حدس زد که چگونه اصلاحاتى مى‌توان در اين آسيائى که تصاوير لومير به‌وجود آورده است انجام داد. او در سال ۱۸۹۶ اولين استوديوى فيلمبردارى را در مونتروى (Montreuil) تأسيس کرد. در اين استوديو تمام وسايل جديد فيلمبرداري، نورافکن‌هاى قوي، سکوهاى متحرک براى نصب و حرکت دوربين‌ها، دکورهاى متحرک و ثابت، آرايش و گريم هنرپيشگان، دوخت لباس و آنچه که لازم بود فراهم آورد. حتى حيله‌هاى فيلمبردارى و محو شدن تدريجى يک تصوير و ايجاد روشنائى تدريجى تصوير يکى ديگر از کارهاى مليس مى‌باشد. سينما موفق شد و اين موفقيت فقط به فقط مرهون کارهاى مليس مى‌باشد که تا امروز و فرداهاى ديگر در عالم سينما انجام مى‌گيرد، و بدون آن سينما مفهومى ندارد. بعد از کارهاى مليس تهيه‌کنندگان بزرگ وارد صحنه شدند و با مقياس متفاوت با دنياى قديم سينما شروع به فعاليت کردند و سينما از مرحله جمعه بازار قدم به عرصه صنعتى شدن گذاشت. مليس فيلمى با همين دکورها به‌نام مسافرت به ماه با فيلمى به طول ۲۸۰ متر در ۱۹۰۲ ساخت و گروه بيشمارى را به‌سوى سينما کشاند. در سال ۱۹۰۳ فيلمى به‌نام سرقت بزرگ قطار به‌مدت ۱۳ دقيقه ساخته شد.

    بعد از جنگ جهانى دوم آمريکا به‌عنوان بزرگ‌ترين و عمده‌ترين مرکز صنعت سينما در مقام اول قرار گرفت و محل فعاليت آن شهرى شد به‌نام هاليوود که در حومه لوس‌آنجلس قرار دارد و هنوز هم داراى همان مقام مى‌باشد. در همين دوران بود که اختراعات و روش‌هائى در فيلمبردارى پاى به عرصه وجود گذاشت. رائول گريمو آن سانسون (Raoul Grimoin Sanson) به منظور نمايش در نمايشگاه بين‌المللى سال ۱۹۰۰ سينه راما (Cineorama) را اختراع کرد، که از دور تا دور تماشاچى مدورى را ايجاد کرد. او به کمک ده دوربين، فيلمبردارى نمود و با ده دستگاه نمايش فيلم، فيلم را روى پرده مدورى نمايش داد در اين حالت تماشاچى احساس بُعد و واقعيت طبيعت را حس مى‌کرد.

    تحقیقهای مشابه
    اختراعات سینما ، پیدایش دوربین های فیلمبرداری و عکاسی
    14 صفحه - 2000 تومان
    آشنایی با عکاسی دوربین و اصول فیلم و عکس
    39 صفحه - 5000 تومان

    ترجمه انگلیسی به فارسی سایت تحقیق

    برای پیدا کردن ما فقط کافیست «سایت تحقیق» را در گوگل سرچ کنید

    ترجمه فارسی به انگلیسی سایت تحقیق
    رفرنس نویسی با نرم افزار endnote سایت تحقیقصحافی پایان نامه رساله مقاله کتاب سایت تحقیق
    با کلیک روی +۱ ما را در گوگل محبوب کنید
    صفحه اصلی| تحقیق | تحقیق های آماده | ترجمه | ترجمه آماده | کار آماری | کار آماری آماده | طرح کارآفرینی | نما و پلان

    Tel : 09118370377
    Email : tahghighnet@yahoo.com
    Telegram : @tahghighnet
    channel: https://t.me/tahghighchannel
    Instagram : tahghighnetinsta
    www.tahghigh.net
    2019 - 2007